نقد تصوّف و صوفی گری
نقد تصوّف و صوفی گری
واژه «صوف» در لغت به معنای پشم گوسفند و «صوفی» به معنای پشمینه پوش می باشد. پوشیدن جامه پشمی در مناطق سردسیر پیشینه ای بس دیرینه دارد، ولی در مناطق گرم سیر رایج نبود،جز برای افرادی که از آن به عنوان خودنمایی استفاده می کردند، این عده در طول سال- زمستان و تابستان- برای ابزار زهد و ترک دنیا جامه پشمی می پوشیدند.
در جای جای تورات از قوم یهود و جامه های پشمی آنان سخن رفته است.



2. قال الامام الصّادق (علیه السّلام) : بیتُ الغناء بیتٌ لا تُؤمَنُ فیه الفجیعةُ و لا تُجابُ فیه الدَّعوةُ و لا تَدخلُه الملائکة. امام صادق (علیه السلام) فرمود: خانه ای که در آن غناء و ساز و آواز نواخته شود، از مصیبت ها و بلاهای دردناک در امان نیست و دعا در آن خانه مستجاب نمی گردد و فرشتگان به آن خانه وارد نمی شوند.

