کمی بیندیشیم
چقدر وقت میزاریم که با بچه ها باشیم
.
چقدر به حرفهاشون گوش میدیم
.
چقدر باهاشون بازی میکنیم
.
چقدر باهاشون خاطره های کودکیمون زنده نگه میداریم
.
چقدر بخاطرشون گذشت میکنیم و به رخشون نمیکشیم
.
چقدر آسایش خودمون در قبال آسایش بچه ها میبینیم
.
باور کنید
!!.
بچه ها دل کوچیکشون میگیره وقتی سرشون داد بزنیم
.
بچه ها تنهایی رو دوست ندارند . تنهاشون نزاریم
.
بچه ها هیچ کاری و اشتباهی رو عمدی انجام نمیدند تا
توبیخ شوند
....
براستی که
...
بچه ها شیرینی زندگی اند
بچه ها شور و هیجان خداییند
بچه ها صادقانه ترین شعر و شعورند
بچه ها خود عشق اند
بیاییم
صداقت
مهربانی
ایثار
و بخشش را از بچه بیاموزیم
...
برای امروز کمی بچگی کنیم و بزرگ بودن را فراموش
کنیم